Mevsimlerden Beyaz

İnsan sadece karanlıkta mı göremez? Gözleri kör eden karanlığın tersi bir ışık, siyahın tersi bir beyaz da olamaz mı?

DSC_7568

Durmaksızın kar yağıyor yine. Bir iki gün ara vermişti ama bu sabah yeniden başladı. Kent, özellikle de çatılar seviyesinden bakabilme şansına sahipse insan, kartpostal büyüsüne büründü yeniden. Bunun için sadece karın tutması değil, aynı zamanda da aralıksız yağması gerekiyor.

Gözümü pencereden alamıyorum, öyle bir ışık akışkanlığında yağıyor. Ben baktıkça inceliyor, durdu duracak diyorum ama yazdıkça da irileşiyor taneler.

Kar temizliktir, örter sokakların kirini pasını. Çocuklar sevinçle bekler tutsun bir an önce ve tüm dünya bir oyun parkına dönüversin diye. Yollar kapanır, işler aksar bir süre ama olsun; kışın karınca çalışkanlığına doğanın armağanı bir moladır. İnsana ne kadar çabalasa da daha hızlı koşamayacağını, belki de koşmaması gerektiğini, arada durup penceresinden etrafı seyretmenin de çok şeyler öğreteceğini hatırlatır.

DSC_7561

Tabi bütün bu güzellikler, eğer kişi bacasında dumanı tüten sıcak bir çatının içinden seyrediyorsa sıkıntı vermeyen iki boyutta kalır. Ama çatısı olmayanlar, ekmeğini dışarıda kazananlar ve yolcular için soğuk ve ıslak demektir ki, bu üçüncü boyut her türlü sihirli algıyı ezer.

Buralar malum ‘gelişmiş ülkeler’, araç gereç, alet edevat gani. Hemen yollar açılıyor, tuzlanıyor, herkes kapısının önündeki karı kürüyor hiç olmazsa. Aklıma bir de memleketimin hakim tepelerindeki dağ köyleri geliyor. Altında hayvanların barındığı – ki ısıtırlar sahiplerini varlıklarıyla – içinde kok kömürü sobaların yandığı köy evleri. Ve o çaydanlık ya da bir güğüm su hiç inmez sobanın üstünden. Bunları edebiyat olsun  diye yazıyorum sanılmasın. Anne babamın memuriyeti dolayısıyla çocukluğumun bir kısmı böyle kışın aylarca yolları kapanan köylerde geçti. Vahşi hayvanlar bile açlıktan köylünün koyununa tavuğuna dadanırlardı. Önemli bilgi: bir çoban köpeği bir kurttan kuyruğuna bakılarak ayırılır uzaktan.

Sonra batıya, sıcak denizlere göçtük. Kısmet oldu, değişik iklimlerde farklı memleketlere gittim. Ama hiçbir yerde o sobanın sıcaklığını bulamadım. Konfor bedeni rahat ettiririr, ama insanın ruhunu ısıtmaz. Üşümek özlemenin bir diğer adıdır.

DSC_7557

Evrenin tüm renklerini içinde barındıran beyaz, ve aslında hiçbir renk olmayan siyah birbirine zıt iki kardeş gibi hükmeder gözle görülene. Ve yaşama dair ne varsa ikisi arasında dağılır, farklı renk ve tonlarda ışır. Karın her şeyin üstünü örttüğü böyle mevsimlerde, geçici de olsa beyaz bir körlük nükseder. Bugüne dek yazılmış ne varsa silikleşir, geriye boş bir sayfa kalır yeniden başlamak isteyenlere.

21.01.2013

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s